Advanced Thai Conversation (Nibbana Topic) The chief constituent of peace

                         

 Thai Language (NIBBANA Topic) : ธรรมทาน ๒๓ The chief constituent of peace


          Every living human being in this world who claims to want to build peace should as least be able to discern the fact that if we were to adhere to the path of the mundane (lokiya) world alone, that is, to do things as cutomarily done in the manner of the mundane world, there will be no such a day when peace can be built because mundane ways are often initiated and supported by insatiable(very greedy) human carvings or desires.

          For the world to be able to have peace, it needs at least to abandon its innate character of being a mundane world by  'lifting' itself to the 'lokuttara' or supermundane sphere proportionately untill there are at least some 'spiritual guardians' who may help to steer the world to the right path. The availability of such spiritual guardians provides the opportunity for us to learn to understand clearly Buddhist teaching at the fundamental level at least so that there will some form of moral disciplines and order and not too much chaos and confusion in the world. Also there may be perhaps some premises or gleams of hope of true peace appearing in the world ; then humankind will stop deluding themselves and learn to love the truth more than what is false and delusive.

          As for this matter of 'nibbana' which is the chief constituent of peace, it ought to be arranged as a matter that is to appear in the front page of printed papers and advertisements in general, as a kind of daily education for everybody, because 'nibbana' which implies spiritual liberation and while being something which is related to and inclines towards the instinctive wants of all human beings, is also something meaningful enough for us to adhere to so that it can fit in with purpose or meaning of human being' daily deeds at every level and age as well as the manner of work performed, all of which aim at a liberated survival which can be liberated survival (or deliverance) of any kind so long as it is not delusion.


From : 'Nibbana'  Buddhadasa Bhikkhu 
Translated from Thai to English by Dr. J. Ratana Nantho Bhikkhu

-----------------------------------




Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Advanced Thai Conversation (Buddhism Topics) : อสนฺโต นิรยํ เนนฺติ สนฺโต ปาเปนฺติ สุคติ

Image
Thai Language (Buddhism Topic) : ธรรมทาน ๓   "อสนฺโต นิรยํ เนนฺติ สนฺโต ปาเปนฺติ สุคติ" อสัตบุรุษย่อมนำไปสู่นรก สัตบุรุษย่อมให้ถึงสุคติ ความจริง คนพาลมีอยู่ในที่ใด ความเสื่อมเสียย่อมมีอยู่ในที่นั้น คนดีมีอยู่ในที่ใด ความสมบูรณ์งอกงามด้วยโภคทรัพย์ ลาภ ผล ยศ สรรเสริญ สุข ย่อมมีในที่นั้น เพราะคนพาลไม่ประสงค์ความสงบเรียบร้อย แม้ในหมู่ของตนก็เอาความสงบเรียบร้อยไม่ได้ ซึ่งสมด้วยพุทธภาษิตในธรรมบทขุททกนิกายว่า  "ตถฺถิ  พาเล สหายตา" ความเป็นสหายในชนพาลย่อมไม่มี ดังนี้ เพราะคนพาลไม่มีธรรมเครื่องรักษากาย วาจา ใจ ให้เป็นปกติ จะทำการงานร่วมกันได้ในกาลบางครั้งก็เพราะชอบใจกัน มีความเห็นลงรอยกัน หาใช่เพราะคุณธรรมคือ ศีล สมาธิ ปัญญาไม่ ฉะนั้นคนพาลกล่าวคืออสัตบุรุษจึงไม่ใช่ผู้นำประชุมชนอยู่ร่วมกันให้ได้รับความสุข มีแต่นำไปประสบทุกข์เท่านั้น สมดังประพันธ์พุทธภาษิตมีในธรรมบทขุททกนิกายว่า  "ทุกฺโข พาเลหิ สํวาโส อมิตฺเตเนว สพฺพทา" อยู่ร่วมกับคนพาล ย่อมให้เกิดทุกข์ทุกเมื่อเหมือนอยู่ร่วมกับศัตรู ฉะนั้น ส่วนสัตบุรุษนั้นท่านเป็นผู้มีคุณธรรมเครื่องรักษาน้ำใจของตนเองด้วย จึงสามารถนำบ...
Read more

Advanced Thai Conversation (Buddhism Topics) ทุกโข พาเลหิ สํวาโส อมิตฺเตเนว สพฺพทา ธีโร จ สุขสํวาโส ญาตีนํ สมาคโม

Image
  Thai Language (Buddhism Topic) : ธรรมทาน ๙ ทุกโข พาเลหิ สํวาโส อมิตฺเตเนว สพฺพทา ธีโร จ สุขสํวาโส ญาตีนํ สมาคโม อยู่ร่วมกับคนพาลให้เกิดทุกข์ในกาลทุกเมื่อ เหมือนอยู่ร่วมกับศัตรูฯ ผู้มีปัญญามีอันอยู่ร่วมเป็นสุข เหมือนการสมาคมแห่งญาติทั้งหลายฯ พระพุทธภาษิตทั้ง ๒ นี้ มีเนื้อความดังจะบรรยายต่อไป ในพุทธภาษิตข้อต้นว่า ความอยู่ร่วม ได้แก่ การสมาคม ทำความติดต่อคบหากัน อยู่ในที่แห่งเดียวกันจนถึงสนิทสนมกันฯ คำว่าคนพาล ได้แก่ คนโง่เขลาไม่มีปัญญารู้เท่าทันเหตุการณ์ หรือคนที่ประพฤติชั่วช้าลามกมีประการต่างๆ ในมังคลัตถทีปนีท่านกล่าวลักษณะคนพาลไว้ว่า คนพาลได้แก่ ผู้ที่เป็นอยู่สักมีลมหายใจเข้าออก ไม่มีปัญญา เป็นผู้ถือเอาแต่สิ่งที่ไม่มีประโยชน์ทั้ง ๒ คือ ประโยชน์ในโลกนี้และประโยชน์ในโลกหน้า อนึ่ง จะพูด จะทำ จะคิดสิ่งใด ก็บริบูรณ์ไปด้วยทุจริต เห็นผิดจากครรลองคลองธรรม บำเพ็ญตนเป็นคนรกโลก ไม่ทำประโยชน์แก่ตนเองและคนอื่น เป็นผู้หลับไม่ตื่นฯ การอยู่ร่วมกับคนพาล เป็นเหตุให้เกิดทุกข์ได้อย่างไร มีอธิบายดังนี้ เราทราบกันแล้วว่า คนพาลได้แก่คนชนิดใด ดีหรือชั่วประการใด ตามธรรมดามนุษย์เราอยู่ร่วมคบหาสมาคมกันเฉยๆ...
Read more